İnsanların Birbirini Yediği Ada Nazino Adası

Nazino Adasının Hikayesi Nedir?

Yıl 1933’de Stalin Rusya’da özel topluluklar oluşturabilmek için 2 milyon evsizi ve fakiri yani alt tabakayı Sibirya’ya sürgün etmeyi planlıyor.
Planının ilk aşamasında 25 bin kişiyi Sibirya’nın Tomsk bölgesine sürüyor ve bunların içinden 6200 kişiyi rastgele seçip daha kuzeyde bulunan dolayısıyla daha soğuk olan Nazino Adası’na gönderiyor.


Bu adaya daha ulaşamadan 27 kişi, ilk karlı gecedeyse 300 kişi donarak can veriyor,  adadan kaçmaya çalışanlar da aynı şekilde donarak hayatını kaybediyorlar.

Gönderilen bu gruba ne yakacak bir ateş ne de kalacak bir çadır veriyorlar ellerinde olan tek malzeme unla kendi gıdalarını üretip hayatta kalmaları bekleniyor fakat bunun için gerekli aletler bile verilmiyor.
Adada bulunan su kaynağını unla bulayarak yiyecek elde etmeye çalışıyorlar fakat suyun zehirli olması nedeniyle bir çok kişi dizanteri hastalığına yakalanarak ölüyor.
Her şeye rağmen sağ kalanlar ise açlıkla mücadele etmeye başlıyor. Bitmeyip tükenmeyen açlık hissi onları yamyamlaştırıyor ve bir hafta sonra insan eti yemeye mecbur kalıyorlar.
Ada bu haldeyken Stalin insan göndermeye devam ediyor. Buraya gönderilen sürgünler artık onların tek besin kaynağı haline geliyor. Ada bu kadar vahşet içindeyken gönderilen bir ekiple ilk 6200 kişiden hemen hemen 2000 kişinin hayatta kalmayı başardığını tespit ediyorlar.

Olayın görgü tanıklarından biri durumu şöyle anlatıyor:
“Adadan kaçan insanlar vardı. bize demiryolunu, moskova’yı leningrad’ı soruyorlardı. ben onların hiçbirini duymadığımı söyledim. insanlar açlıktan çıldırmıştı. ellerindeki tek besin kaynağı unla yaptıkları hamur yüzünden pek çoğu hastalanmıştı. adanın kuzeyinde kostia venikov isimli bir nöbetçi vardı, adaya gönderilen sürgünlerden bir kızla flört ediyordu. devamlı onu korumaya çalışıyordu ancak onun olmadığı bir gün insanlar kızı yakaladılar ve bir ağaca bağladılar. göğüslerini, kollarını bacaklarını parçalayıp yemeye başladılar. yiyebildikleri her parçayı koparmaya başladılar kızdan, çünkü hepsi ölümüne aç idi. nöbetçi döndüğünde kız yaşıyordu ancak hemen kan kaybından öldü.”

Add Comment